Veislur & eyrnalokkar

Já það er stór helgi framundan, eða öllu heldur helgar. Á laugardaginn n.k. verða litlu krúttin þeirra Hlyns & Hildar og Ibbu & Haffa skírð. Það ríkir mikil tilhlökkun og það verður gaman að eiga góðan dag með fjölskyldu og vinum. Ég er sérstaklega stolt yfir því að hafa verið boðið það skemmtilega hlutverk að vera guðmóðir lillu Hlynsdóttur og auðvitað tek ég það hlutverk alvarlega og geri mitt allra besta til að standa mig!!
Svo er "unglingurinn" á heimilinu að verða 5 ára, ójá! Hún er búin að bíða eftir því mjög mjög lengi. Það er nú ókosturinn við það að eiga afmæli seint á árinu, að maður þarf að bíða svolítið lengi og fara í mörg afmæli vina sinna áður en það loksins kemur að manni sjálfum. Vegna veisluhalda næstu helgi þá munum við halda upp á áfangann þarnæstu helgi. Unglingurinn bað um að fá göt í eyrun, sem hún fékk leyfi fyrir. Nú er hárið alltaf bakvið eyrun svo herlegheitin, "gulleyrnalokkar með bleikum demöntum", sjáist nú örugglega. Dagmar stóð sig eins og hetja og gaf ekki frá sér eitt einasta hljóð, þvílíkt dugleg. Svo sögðu mér leikskólakennarar í dag að ein skottan í skólanum væri bara með einn eyrnalokk, því þegar hún fann hve vont þetta var þá snarhætti hún við...hehe. Ég man bara að ég fékk mín göt á Akureyri og ég var nýorðin 6 ára. Það situr nú ekki í minningunni hvort ég hafi staðið mig jafn vel og dóttir mín...en ég held að mér hafi fundist þetta frekar vont. Best að vera ekkert að spyrja mömmu!

Annars er allt gott að frétta úr vinnunni og skólanum. Skólaárinu hér, og víða annarsstaðar, er skipt í þrjár annir og eru fyrri annarskil nýafstaðin með foreldraviðtölum og einkunnagjöf. Mér fannst mjög skemmtilegt loksins að sjá hvaða fólk á "börnin" mín og að spjalla aðeins. En þó að dagurinn hafi gengið áfallalaust fyrir sig og var eingöngu ánægjulegur, þá leið mér nú samt eins og ég hafi losnað við 100 kíló af herðum mér, eða sama tilfinning og þegar ég er búin í prófi...sem gekk vel auðvitað.

Jæja, hún Elín mín kallar á mömmu sína....en alveg frá því ég kom frá RVK úr staðlotunni er sú stutta mömmusjúk og ég þarf að gera allt...."etti babbi!"

Heyrumst!
Kv. Íris

Jólin koma...en ekki í nóvember!

Aldrei þessu vant fékk ég gríðarlega löngun til þess að fara út að skokka í gær. Líklega hafði afmælisveisla og kökuát sem henni fylgdi fyrr um daginn áhrif á þessa ákvörðun, en góð var hún engu að síður...bæði afmælisveislan og ákvörðunin. Ég rak upp stór augu þegar ég sá að í einu húsanna í götu einni hér í bæ var búið að setja upp jólaskraut. Uhhhh...er ekki örugglega bara nóvember og það bara 2. nóvember? Ég held að ég gæti ekki haft allt þetta jóladót hangandi úti um allt í svona langan tíma, þá færi ég ekkert í fílinginn. Er eitthvað varið í að hafa skreytt í 2 mánuði? Þegar aðventan hefst, þá finnst mér í lagi að fara í skúrinn og draga fram jóladótið, helst ekki fyrr.

En eftir skokkið hef ég komist að því að mig vantar nýja hlaupaskó. Þessir frekar nýlegu skór meiða mig í hvert skipti. Hef nú þegar misst nögl af annarri stórutánni vegna skónna og fengið a.m.k. þrisvar blöðrur á hælana. Spurning um að punga út í nýja...held það bara.

Skrapp suður um daginn í tæpar 2 vikur í vettvangsnám. Það var ansi gott og gagnlegt. Var hjá frábærri danskri konu sem kennir nemendum í 9. og 10. bekkjum dönsku auðvitað. Þessi umrædda kona talar litla íslensku, enda búið hér í stuttan tíma og því sá ég hvernig kennsla gengur fyrir sig þegar danska er ALLTAF töluð. Fyrir vikið verða nemendur einfaldlega að taka betur eftir og hlusta ef þeir eiga að skilja fyrirmælin og auðvitað fá þeir heilmikinn orðaforða og góða þjálfun í að hlusta og síðan að skilja málið. Ég kom því tvíefld tilbaka í vinnu með þetta markmið og fleiri skemmtilegheit í farteskinu. Reyndar runnu tvær grímur á blessaða nemendur mína við þessar fréttir...en hey...það er vont en það venst. Þetta er þeirra hagur...en þau skilja það kannski ekki fyrr en seinna :)

Þar sem ég er svo hrikalega dönsk þá þurftu frændsystkini mín, Ellert og Anna Marín, ekki að tuða lengi í mér til að fá mig út eitt kvöldið og hitta hina heimsfrægu trúða Frank og Casper, sem þau hafa kynnst nokkuð vel. Nú eins og sannir aðdáendur gera þegar þeir hitta ídólin sín þá smellti Anna Marín mynd af okkur "félögunum". Við Óskar fórum á youtube í gærkvöldi og fundum nokkur brot úr Klovn og ég get svarið fyrir að það að við grenjuðum úr hlátri. Þeir koma manni kannski ekki í jólaskapið en a.m.k. í mjög mjög gott skap!!

På gensyn!

Ég er hér..

Já ég veit eiginlega ekki hvers vegna í ósköpunum ég er að rembast við að blogga. Þegar maður er að kenna og í kennaranámi þá er einhvernveginn voðalega lítið spennandi að gerast. Þar fyrir utan hefur maður svo afskaplega lítinn tíma til að sinna hinum ýmsu áhugamálum....hvaða áhugamál svo sem það eru??"!" Ég hafði nú oft heyrt hvað kennarastarfið væri nú mikil vinna og svona en bjóst svo sem ekki við að það væri meira en gengur og gerist hjá öðru fólki í öðrum störfum. Við skulum bara orða þetta svona....vona að þetta sé bara svona fyrsta árið. Það er ótrúlega tímafrekt að koma sér upp sínum "kennslupakka", búa til sín eigin námsmatstæki og átta sig á hvað sé í boði fyrir krakkana. En ég er ekki að kvarta...kannski kvartar Óskar bráðum á blogginu hans....en mér finnst þetta mjög gaman og ég hlakka bara til að takast á við vinnudaginn.

Ég gaf mér þó tíma til að skreppa á tónleika fyrir tæpri viku síðan. Friðrik Ómar tók rúnt um Suður?land...Austur?land..Suð-austurland? allavega firðina og kom síðan við hér. Prógrammið hans eru lög Vilhjálms Vilhjálmssonar ásamt nokkrum öðrum perlum við undirleik Grétars Örvarssonar. Tónleikarnir voru haldnir í Hafnarkirkju og plataði ég Kollu og Sonju með mér. Og svona af því við vorum í guðs húsi, þá verð ég bara að segja "Guð minn góður hvað var gaman". Þessi ungi drengur hefur ekkert eðlilega fallega rödd. Það er eins og hann hafi ekkert fyrir þessu. Hann söng í 1 og 1/2 tíma svo gott sem non stop og rabbaði aðeins á milli laga sem var þrælskemmtilegt. Það myndaðist svo skemmtileg stemning og gott andrúmsloft. Þegar maður er svona nálægt söngvaranum þá er eins og hann sé bara kominn inn í stofu. En já sem sagt hrikalega gaman og ég var lengi að ná mér niður, enda ekki til fallegri lög í heiminum en þau sem VV söng i den.

Nú langar mig bara á fleiri tónleika...plíís vill einhver koma á Höfn?

KV, Íris

Rhodos, hversdagurinn og glæný frænka!!

Ég við byrja þennan pistil á því að monta mig aðeins, því í morgun eignaðist ég frænku. Hlynur og Hildur eru orðin stoltir foreldrar og ég samgleðst þeim innilega. Mikið hlakka ég til að knúsa hana og finna ilminn af henni....en ungabarnsilmur er besti ilmur í öllum heiminum! 15,5 merkur og 52 cm. Hlynur ætlaði að skella inn myndum á morgun á bloggið sitt, en linkinn sjáiði hér til hliðar.

En eins og dyggir bloggaðdáendur mínir ;) hafa tekið eftir er ég ekkert sérstaklega iðin við það að blogga. Nennti því ekki í fyrstu, síðan setti ég inn svakalegan pistil og fullt af myndum, sem á einhvern óskiljanlegan hátt klúðraðist. Eftir svoleiðis leiðindi er maður lengi að koma sér í gírinn aftur. Síðan þá er búið að vera nóg að gera....en byrjum á Rhodos:

VÁ hvað það var frábær ferð í alla staði. Við hjónin vorum eins og lufsur í hitanum og aðgerðaleysinu. Mikið svakalega var gott að fá sér einn síestublund um miðjan dag, sötra mojito á kvöldin og liggja í sólbaði þess á milli. Við höfðum okkur nú samt af stað í tvær skipulagðar ferðir, annarsvegar um miðborg Rhodos og hinsvegar til smábæjarins Lindos. Í 35 stiga hita (lágmark) gengum við upp 300 tröppur til að berja leifar Aþenuhofsins augum og á toppnum var ekkert venjulega fallegt útsýni yfir Lindos. Hótelið var meiriháttar flott, maturinn góður og loftræstingin, sem er afar nauðsynlegt auðvitað, og fólkið vingjarnlegt. Það eina sem var ekkert sérstaklega vingjarnlegt var verðið....allt genginu að kenna! En þarna hlóðum við batteríin og vorum ansi lengi að koma okkur í 3., 4. og 5. gírinn sem tóku við þegar heim var komið. Á mynd 1 sést brot af þessu glæsilega og girnilega útsýni frá Aþenuhofinu yfir Lindos. Á mynd 2 stend ég við einn innganginn að gamla miðbæ Rhodos sem er svakalega fallegur. Á þeirri þriðj erum við hjónin reddí to go home, sólbrún og sæl, svona eins brún og við hvítingjarnir gátum orðið á einni viku :)

Erum að fara í brúðkaup Hjalta og Guðrúnar á morgun, gaman gaman! Síðan tekur alvara lífsins við á mánudaginn þegar Íris gerist kennslukona í fyrsta sinn...spennandi og mjög svo krefjandi verkefni fyrir höndum. Ætla ekki að skrifa meira í bili, en læt nokkrar myndir frá brúðkaupsdegi okkar fljóta með, teknar af Hlynsa hinum nýbaka föður!! Glæsilegar myndir hjá honum...þúsund þakkir!!

Hjónin

Hér eru tvær myndir af okkur nýgiftu. Fleiri eru á leiðinni en fyrir þá sem ekki voru á staðnum (og auðvitað líka þá sem voru á staðnum) þá getiði séð hversu gríðarlega myndó við vorum þennan daginn :)

Blómvöndurinn minn var gerður af Tobbu og Mæju móðursystrum mínum og var allt hráefni hans fengið úr guðsgrænni náttúrunni, nánar tiltekið í görðunum hjá Lóu í Hjarðarnesi og tengdamömmu. Mér fannst það alveg frábært að hafa vönd í höndunum sem þær sáu um að útbúa, eitthvað svo persónulegt...og ekki er hann síðri en keyptur vöndur!!! En án þeirra móðursystra, vinkvenna og vina okkar Óskars, mömmu, pabba, tengdaforeldra og systkina þá hefði þessi dagur verið kaos!! Það er bara svo einfalt. Takk takk takk og þúsund kossar til ykkar.

Annars eru stelpurnar loksins að komast í sumarfrí, síðasti dagurinn í leikskólanum er í dag. Það er margt á döfinni, en þó verðum við Óskar eitthvað að vinna, en tökum kannski langar helgar ef veðurspá er góð. Síðan er það Rhodos 26. júlí, en Króatíuferðin var búin að hækka svo gríðarlega mikið að okkur fannst það fásinna að eyða 250 þús krónum í vikuferð. Við erum alveg jafn spennt fyrir Grikklandi og teljum dagana!!

Meira síðar.....

Íris

Ekki lent.....

Nei það eru sko orð með sönnu, við hjónin eru algjörlega í skýjunum ennþá. Brúðkaupsdagurinn var fullkominn í alla staði og rúmlega það. Athöfnin frábær, séra Baldur skemmtilegur, söngurinn æðislegur og Óskar auðvitað laaangmyndarlegastur!!! Djömmuðum til að verða 3.30 og allir í rífandi stuði.

Ástarþakkir til ykkar allra fyrir að fullkomna þennan stóra dag sem við munum aldrei gleyma. Einnig kærar þakkir fyrir allar kveðjurnar og fallegar gjafir.
Knús og kossar,
frú Arason

p.s. Nokkrar myndir sem teknar voru af honum Hlynsa bró snillingi. Þetta er smá upphitun en ég mun setja inn fleiri þegar þær koma í hús.

Fröken Íris kveður

og það verður FRÚ Íris sem mun skrifa næsta pistil. Mér finnst það að vera FRÚ hljóma eitthvað svo gamaldags, eins og ég sé orðin sjötug. En nú taka við miklar annir í sambandi við stóra daginn og því má ég ekkert vera að þessum skrifum og kveð ykkur að sinni.
Bestu kveðjur frá frökeninni :-)