Ég er hér..

Já ég veit eiginlega ekki hvers vegna í ósköpunum ég er að rembast við að blogga. Þegar maður er að kenna og í kennaranámi þá er einhvernveginn voðalega lítið spennandi að gerast. Þar fyrir utan hefur maður svo afskaplega lítinn tíma til að sinna hinum ýmsu áhugamálum....hvaða áhugamál svo sem það eru??"!" Ég hafði nú oft heyrt hvað kennarastarfið væri nú mikil vinna og svona en bjóst svo sem ekki við að það væri meira en gengur og gerist hjá öðru fólki í öðrum störfum. Við skulum bara orða þetta svona....vona að þetta sé bara svona fyrsta árið. Það er ótrúlega tímafrekt að koma sér upp sínum "kennslupakka", búa til sín eigin námsmatstæki og átta sig á hvað sé í boði fyrir krakkana. En ég er ekki að kvarta...kannski kvartar Óskar bráðum á blogginu hans....en mér finnst þetta mjög gaman og ég hlakka bara til að takast á við vinnudaginn.

Ég gaf mér þó tíma til að skreppa á tónleika fyrir tæpri viku síðan. Friðrik Ómar tók rúnt um Suður?land...Austur?land..Suð-austurland? allavega firðina og kom síðan við hér. Prógrammið hans eru lög Vilhjálms Vilhjálmssonar ásamt nokkrum öðrum perlum við undirleik Grétars Örvarssonar. Tónleikarnir voru haldnir í Hafnarkirkju og plataði ég Kollu og Sonju með mér. Og svona af því við vorum í guðs húsi, þá verð ég bara að segja "Guð minn góður hvað var gaman". Þessi ungi drengur hefur ekkert eðlilega fallega rödd. Það er eins og hann hafi ekkert fyrir þessu. Hann söng í 1 og 1/2 tíma svo gott sem non stop og rabbaði aðeins á milli laga sem var þrælskemmtilegt. Það myndaðist svo skemmtileg stemning og gott andrúmsloft. Þegar maður er svona nálægt söngvaranum þá er eins og hann sé bara kominn inn í stofu. En já sem sagt hrikalega gaman og ég var lengi að ná mér niður, enda ekki til fallegri lög í heiminum en þau sem VV söng i den.

Nú langar mig bara á fleiri tónleika...plíís vill einhver koma á Höfn?

KV, Íris

Rhodos, hversdagurinn og glæný frænka!!

Ég við byrja þennan pistil á því að monta mig aðeins, því í morgun eignaðist ég frænku. Hlynur og Hildur eru orðin stoltir foreldrar og ég samgleðst þeim innilega. Mikið hlakka ég til að knúsa hana og finna ilminn af henni....en ungabarnsilmur er besti ilmur í öllum heiminum! 15,5 merkur og 52 cm. Hlynur ætlaði að skella inn myndum á morgun á bloggið sitt, en linkinn sjáiði hér til hliðar.

En eins og dyggir bloggaðdáendur mínir ;) hafa tekið eftir er ég ekkert sérstaklega iðin við það að blogga. Nennti því ekki í fyrstu, síðan setti ég inn svakalegan pistil og fullt af myndum, sem á einhvern óskiljanlegan hátt klúðraðist. Eftir svoleiðis leiðindi er maður lengi að koma sér í gírinn aftur. Síðan þá er búið að vera nóg að gera....en byrjum á Rhodos:

VÁ hvað það var frábær ferð í alla staði. Við hjónin vorum eins og lufsur í hitanum og aðgerðaleysinu. Mikið svakalega var gott að fá sér einn síestublund um miðjan dag, sötra mojito á kvöldin og liggja í sólbaði þess á milli. Við höfðum okkur nú samt af stað í tvær skipulagðar ferðir, annarsvegar um miðborg Rhodos og hinsvegar til smábæjarins Lindos. Í 35 stiga hita (lágmark) gengum við upp 300 tröppur til að berja leifar Aþenuhofsins augum og á toppnum var ekkert venjulega fallegt útsýni yfir Lindos. Hótelið var meiriháttar flott, maturinn góður og loftræstingin, sem er afar nauðsynlegt auðvitað, og fólkið vingjarnlegt. Það eina sem var ekkert sérstaklega vingjarnlegt var verðið....allt genginu að kenna! En þarna hlóðum við batteríin og vorum ansi lengi að koma okkur í 3., 4. og 5. gírinn sem tóku við þegar heim var komið. Á mynd 1 sést brot af þessu glæsilega og girnilega útsýni frá Aþenuhofinu yfir Lindos. Á mynd 2 stend ég við einn innganginn að gamla miðbæ Rhodos sem er svakalega fallegur. Á þeirri þriðj erum við hjónin reddí to go home, sólbrún og sæl, svona eins brún og við hvítingjarnir gátum orðið á einni viku :)

Erum að fara í brúðkaup Hjalta og Guðrúnar á morgun, gaman gaman! Síðan tekur alvara lífsins við á mánudaginn þegar Íris gerist kennslukona í fyrsta sinn...spennandi og mjög svo krefjandi verkefni fyrir höndum. Ætla ekki að skrifa meira í bili, en læt nokkrar myndir frá brúðkaupsdegi okkar fljóta með, teknar af Hlynsa hinum nýbaka föður!! Glæsilegar myndir hjá honum...þúsund þakkir!!

Hjónin

Hér eru tvær myndir af okkur nýgiftu. Fleiri eru á leiðinni en fyrir þá sem ekki voru á staðnum (og auðvitað líka þá sem voru á staðnum) þá getiði séð hversu gríðarlega myndó við vorum þennan daginn :)

Blómvöndurinn minn var gerður af Tobbu og Mæju móðursystrum mínum og var allt hráefni hans fengið úr guðsgrænni náttúrunni, nánar tiltekið í görðunum hjá Lóu í Hjarðarnesi og tengdamömmu. Mér fannst það alveg frábært að hafa vönd í höndunum sem þær sáu um að útbúa, eitthvað svo persónulegt...og ekki er hann síðri en keyptur vöndur!!! En án þeirra móðursystra, vinkvenna og vina okkar Óskars, mömmu, pabba, tengdaforeldra og systkina þá hefði þessi dagur verið kaos!! Það er bara svo einfalt. Takk takk takk og þúsund kossar til ykkar.

Annars eru stelpurnar loksins að komast í sumarfrí, síðasti dagurinn í leikskólanum er í dag. Það er margt á döfinni, en þó verðum við Óskar eitthvað að vinna, en tökum kannski langar helgar ef veðurspá er góð. Síðan er það Rhodos 26. júlí, en Króatíuferðin var búin að hækka svo gríðarlega mikið að okkur fannst það fásinna að eyða 250 þús krónum í vikuferð. Við erum alveg jafn spennt fyrir Grikklandi og teljum dagana!!

Meira síðar.....

Íris

Ekki lent.....

Nei það eru sko orð með sönnu, við hjónin eru algjörlega í skýjunum ennþá. Brúðkaupsdagurinn var fullkominn í alla staði og rúmlega það. Athöfnin frábær, séra Baldur skemmtilegur, söngurinn æðislegur og Óskar auðvitað laaangmyndarlegastur!!! Djömmuðum til að verða 3.30 og allir í rífandi stuði.

Ástarþakkir til ykkar allra fyrir að fullkomna þennan stóra dag sem við munum aldrei gleyma. Einnig kærar þakkir fyrir allar kveðjurnar og fallegar gjafir.
Knús og kossar,
frú Arason

p.s. Nokkrar myndir sem teknar voru af honum Hlynsa bró snillingi. Þetta er smá upphitun en ég mun setja inn fleiri þegar þær koma í hús.

Fröken Íris kveður

og það verður FRÚ Íris sem mun skrifa næsta pistil. Mér finnst það að vera FRÚ hljóma eitthvað svo gamaldags, eins og ég sé orðin sjötug. En nú taka við miklar annir í sambandi við stóra daginn og því má ég ekkert vera að þessum skrifum og kveð ykkur að sinni.
Bestu kveðjur frá frökeninni :-)

Allt mögulegt....

Jájá, tíminn heldur áfram að fljúga áfram á methraða. Ég er enganveginn að skilja að ég sé að fara að gifta mig eftir 2 vikur, ómæ ómæ! Nú er búið að leggja inn STÓRA pöntun í ÁTVR sem vonandi mun duga gestum eitthvað frameftir nóttu og sjá til þess að það verði mikið húllumhæ og trallala. Einnig er góður maður á staðnum búinn að láta okkur fá trilljón lög sem við Óskar verðum að drífa okkur í að skoða og velja úr þau lög sem við teljum að muni halda uppi stuðinu (í bland við vökvann úr ÁTVR:). Og að sjálfsögðu verða nokkur velútvalin "bömp" lög, en þeir sem hafa einhvern tímann verið í partýi með fólki úr minni familíu vita hversu margir eru bömpóðir, að ógleymdum og sérpöntuðum ABBA og Pointer Sisters lögum....... en þeir sem ekki fýla þessháttar tónlist verða bara að gjöra svo vel að drekka meira og drífa sig í tjúttstuðið! Annars verða þeir bara dregnir útá gólfið af mömmu og öllum hinum ABBA -lýðnum. Í okkar brúðkaupi er skylda að skemmta sér vel og leeeengi. Einhvernveginn hef ég ótrúlega litlar, sem engar, áhyggjur af því að fólki mun leiðast, því allir þeir sem verða í Mánagarði þann 28. júní n.k. eru bara lífsglaðir og skemmtilegir einstaklingar.
En talandi um allt þetta áfengi þá er ég ótrúlega léleg þegar kemur að því að drekka vín. Hann Óskar minn fer bráðum að hafa áhyggjur af þessu, bindindismaðurinn sjálfur! Hvar annarsstaðar en heima hjá mér rennur áfengið út!!??? Ég keypti 2 kippur af julebryg öli í fríhöfninni þegar við mamma fórum til Köben í lok október s.l. Ég var búin að steingleyma þeim þar til áðan...ákvað að skella einum í kæli og var þá litið á dagsetninguna...rann út í febrúar! Þetta gengur auðvitað ekki. Opnaði eina hvítvín um síðustu helgi fyrir okkur Hlynsa bró og hún er enn ókláruð inni í kæli, viku seinna..... ég bæti úr þessu í Króatíu, engin spurning.
En yfir í allt annað, eiginlega framhaldssöguna um hana Elínu mína og eyrun hennar, en margir hafa fylgst með spennandi og ansi reglulegum lýsingum af veikindum hennar frá því 4. janúar á þessu ári ;) Þessi elska er aldeilis ekki búin að fá pensillín skammtinn fyrir árið...ónei, komin með sýkingu í vinstra eyrað og beint á uppáhaldsmeðalið sitt Kåvepenin. Vona að þetta sé endanlegur endir í þessari spennandi seríu...
Annar og mun alvarlegri hlutur átti sér stað í gær þegar tengdapabbi slasaði sig við vinnu sína og missti fingur, vísifingur hægri handar. Þetta var auðvitað mikið sjokk en hann er bara brattur kallinn og þakklátur fyrir að ekki fór enn ver.

Já það er s.s. allt að gerast hér, gott og miður gott, en allir eru fullir bjartsýni og hrikalega jákvæðir!!!
Kveðja....Íris ofurspennta!

Spennandi tímar framundan..

Já nú er bjart yfir öllu, annað en í þegar síðasti pistill var ritaður :) Við erum farin að hlakka ótrúlega mikið til stóra dagsins sem nálgast óðfluga. Ég á erfitt með að trúa því að það sé að koma að þessu, það hefur alltaf verið svo langt þangað til...nema núna. Ég skrapp í prufugreiðslu til Ellýjar í fyrradag og lukkaðist það allt saman vel, enda höfðum við nákvæmlega það sama í huga. Óskar fékk fyrirmæli um að safna hári fram að brúðkaupi svo möguleikarnir á nýju lúkki verði meiri...hehe..hann er orðinn ansi lummó núna, ekki annað hægt að segja um það. Það eina sem mig vantar eru nærföt og þau réttu fæ ég ekki hér á staðnum, ég bara nenni ekki að fara alla leið til RVK til þess eins að kaupa nærföt...en ég veit ekki hvernig ég leysi þetta mál öðruvísi.

Annars er ég að vinna í Nettó, sem er bara fínt. Þar er alltfa nóg að gera og maður nær aldrei að klára allt það sem maður hefði viljað ná að gera þann daginn. Tíminn er líka merkilega fljótur að líða, sem er auðvitað mikill kostur því hangs á ekki við mig. Ég verða að vinna þar til stelpurnar fara í sumarfrí, um miðjan júlí. Stefnt er að því að skreppa í nokkrar útilegur með hjólhýsið þeirra mö og pa, en það verður a.m.k. farið norður til Bjarka og Co, annars verður reynt að elta góða veðrið sem verður vonandi til staðar.

Síðustu tvo daga hef ég verið uppí skóla að undirbúa næsta skólaár og þá aðallega dönskuna. Ég mun s.s. kenna 8. bekkingum íslensku og dönsku, ásamt því að kenna örum bekknum lífsleikni, sá bekkur verður umsjónarbekkurinn minn. Þetta er 92 % stöðuhlutfall og fyrir óreynda manneskju eins og mig verður þetta án efa meira en nóg ásamt náminu auðvitað. Ég er búin að fá allt námsefnið heim og stefni á að rifja upp hin ýmsu hugtök og heiti sem við koma íslenskri málfræði, en hana lærði ég eiginlega aldrei þar sem hún er að mestu kennd í gaggó og þá bjó ég í DK. En þetta er þarna einhversstaðar deep down under og þá er bara að draga þetta upp úr viskubrunninum. Þetta verður allt saman mjög gaman og ég hlakka mikið til.

Aðlögunin hjá henni Elínu minni er öll að koma, hún vælir slatta þegar við kveðjumst á morgnana en það stendur sem betur fer stutt yfir. Þær systur eru í leikskólanum frá 8-15 í sumar en neyðast til að vera til 16 þegar ég fer að vinna í haust. Þetta er ansi langur dagur finnst mér fyrir litlar manneskjur, en svona er bara Ísland í dag og peningarnir vaxa ekki á trjánum, því er nú ver.

Það er s.s. spenna og tilhlökkun í loftinu hér á Mánabrautinni....JEIJ!!
KV, Íris